نویسنده: درودی، مسعود *؛ موسوی جشنی، سید صدرالدین ؛ اسلانی کتولی، انسیه ؛
چکیده: هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نحوه صورت بندی گفتمانی خرده گفتمان های موجود در گفتمان علمای شیعه و واکاوی چگونگی ظهور این خرده گفتمان ها و مداقه تاریخی- گفتمانی در اندیشه ورزی این خرده گفتمان ها در باب مشروطیت است. روش/رویکرد پژوهش: این مقاله، بااستفاده از روش گفتمانی «تضادمحور» میشل پشو و اتخاذ رویکردی تاریخی– تحلیلی به بررسی صورت بندی گفتمانی علمای شیعه در انقلاب مشروطه پرداخته است. یافته ها و نتایج پژوهش: انقلاب مشروطه یکی از نقاط عطف تاریخی و بی نظیر در تاریخ ایران معاصر محسوب می شود. در این برهه، اندیشه ها، نظرها، و گفتمان های مختلفی از بطن جامعه سربرآوردند. بر این اساس، خرده گفتمان های موجود در گفتمان عام روحانیت شیعی، به مولفه ها و عناصر اصلی مدرنیته بی توجه بودند و بیشتر باتوجه به کنش گفتمان های رقیب (اعم از نظری و عملی) و در تضاد با یکدیگر بودند که به تولید متون و مفاهیم در باب مشروطه پرداخته و نسبت خویش را با مشروطیت تعیین کردند. این امر باعث شد که این گفتمان ها از درک واقعی مدرنیته عاجز باشند و در نسبت خود با آموزه های مشروطیت ناسازواری های زیادی داشته باشند. گو اینکه همین ناسازواری در ماهیت انقلاب مشروطیت در ایران باعث ابهام و بعدها شکست این جنبش گشت.
منبع: گنجینه اسناد تابستان 1393 – شماره 94 رتبه: علمی-پژوهشی/ISC (24 صفحه – از 82 تا 105 )
Shia Ulama Discourses in the Iranan Constitutional Revolution (1905-1911)
Author: Masoud, Darroudi *; Seyyed Sadrudin, Mosavi Jashni ; Enseye, Aslani Katoli ;
Abstract: Purpose: Attempts to unravel the discursive discourses of Shia Ulema in the Iranian Constitutional Revolution.
Methodology/Approach: Michel Pecheux’s antagonism-based discourse analysis is employed.
Findings and Conclusion: Three rival sub-discourses, namely Sharia- oriented, Justice – oriented, and modernist were identified. Noneconsidered components of the modernity of the Constitutional Revolution, but merely focused on actions (both theoretical and practical) of the other two. As a result, they failed to understand the nature of modernity, and their understanding of Revolution was paradoxical. Such paradoxical understanding caused ambiguity and later led to the failure of the movement.