نویسنده: نریمانی، سیدمهدی *؛ فخلعی، محمد تقی ؛
چکیده: یکی از مباحث مهم دانش اصول فقه، بررسی حکم تجری از لحاظ حکم عقل است و اصولیان در اینکه تجری حرام است یا نه اختلاف کرده اند. تجری در اصطلاح عبارت است از مخالفت عملی با حکم الزامی مولا اعم از واجب یا حرام به اعتقاد انجام دهنده؛ درحالی که پندار وی برخلاف واقع بوده و در حقیقت مخالفتی صورت نگرفته است. نویسندگان در این جستار پس از بیان حکم عقل نسبت به متجری، به دنبال تشخیص حکم تجری از دیدگاه ادله نقلی برآمده اند و پس از بررسی سندی و دلالی ادله نقلی مربوط به این بحث، دریافته اند که از لحاظ نقلی بی گمان تجری، عقوبت آور نخواهد بود. البته مطابق نظر مشهور در بحث عدالت، شخص متجری، چون دارای ملکه دوری از گناه نیست، عادل نیست.
منبع: علوم قرآن و حدیث پاییز و زمستان 1393 – شماره 93 رتبه: علمی-پژوهشی/ISC (16 صفحه – از 141 تا 156 )
Exploring into the Ruling for Tajarrī (Insolence) in Textual Proofs
Author: Sayyid Mahdi, Narimani *; Muhammad Taqi, Fakhla’I ;
Abstract: One of the significant discourses of principles of jurisprudence is the study of the ruling for tajarrī according to the dictate of intellect and that the uṣūlīs have been disagreed as to whether tajarrī is unlawful or not. Terminologically، tajarrī is practical opposition (insolence) to the master’s command، either obligatory or unlawful according to the perpetrator’s opinion; whereas، their presumption has been untrue and no opposition has taken place. In this research، after stating the dictate of intellect concerning the mutijarrī (insolent)، the writers have sought to identify the ruling for tajarrī from the viewpoint of textual proofs and after examination of the sanads and the textual proofs on this discourse، they have found that tajarrī would undoubtedly not be textually deserving retribution. Of course، according to the generally accepted view on justice، the insolent person is not just because they do not possess the faculty of staying away from sin.